10 mei – dag 18

Tot zijn verwondering moet Jan vandaag constateren dat hij al in de helft van de ‘Walk’ is. Het is tevens de laatste wandeldag voor Rosemie en Ria en de laatste begeleidingsdag van Eric. Sedert eergisteravond was Ann er terug bij en vanavond wordt de nieuwe ploeg aangevuld met Gerda en Sam. De temperatuur was ’s morgens merkbaar lager en zette Jan aan met een laagje meer. Van Montfaucon ging het over kleine dorpjes en rustige wegen naar Vacherauville. Deze keer geen imposante monumenten of grote begraafplaatsen. Maar hier en daar een kleinere herinnering aan de oorlog. Op veel plaatsen stonden infopanelen, die getuigen van de hevige strijd. In tegenstelling tot de vredige sfeer die de velden uitstralen, afgewisseld met bomen, meidoornstruiken, gouden regen, en kleurige bermen. We kwamen door enkele dorpen die 100 jaar geleden volledig vernield werden, maar opnieuw werden opgebouwd. We staken te voet de Maas over, die er hier helemaal anders uitziet dan in België. Hier en daar raakten we aan de praat met inwoners, die vol verwondering luisterden naar de uitleg van die ‘zotte Jan’, die helemaal te voet tot hier gekomen is, en nog maar aan de helft zit. PS je kan altijd een reactie plaatsen door te klikken op de titel of datum van een bericht. Dan verschijnt onderaan een kader waar je je reactie kan plaatsen.

9 mei – dag 17

De route voerde Jan en het gezelschap eerst naar Butte de Vauqois, waar een Frans monument staat op een heuvel met een mooi vergezicht. Het ging verder via Cheppy naar Véry, waar Jan de Franse boer Philippe ontmoette, die beloofde om foto’s van het verwoeste gebied tijdens WO I door te sturen. In Epinonville picknickten we aan de rand van een sober Duits kerkhof midden de natuur. Verderop in Romagne sous Mountfaucon deed de Nederlander Jean-Paul De Vries speciaal voor ons zijn museum en eetcafé open op woensdag, waar we verrast zijn uitgebreide verzameling voorwerpen bekeken. Jean-Paul had ze allemaal zelf gevonden in een straal van 5 km rond zijn woning. Daarna stapten we door het Amerikaans kerkhof Meuse-Argonne, een indrukwekkend domein met honderden witte kruisen, in perfecte rijen omringd door een oase van tuinen en bomen. Het laatste doel van dag 17 was de Butte de Montfaucon, een hoge toren, waar na een klim van 232 treden je beloond wordt door een overweldigend uitzicht op de omgeving.

8 mei – dag 16

Na een lekker ontbijt bij Tess en Hans vertrekt Jan eerst naar Autry. De weg vinden met de jeep was wat ingewikkeld vandaag zodat een beetje later dan eerst voorzien Rosemie en Ria weer mee konden wandelen. De tocht ging langs een Duits kerkhof in Apremont waar 1111 soldaten begraven werden op een heel serene plek in het bos. We vervolgden onze tocht door een loofbos langs het Grote Routepad 14. Ze waren nogal karig geweest met verf en bordjes, zodat het soms een spannende speurtocht was om de weg te zoeken. We eindigden de wandeling bij het grootse monument van Pennsylvenia als eerbetoon aan de Amerikaanse soldaten die hier meevochten op het einde van WOI. Dan zochten we de camping municipal op in Varennes en Argonne.

7 mei dag 15

De dag begon vandaag weer vroeg voor Jan. Hij vertrok om 7 uur vanuit Dontrien, want om 10u30 werd hij verwacht aan de ingang van het militair kamp in Suippes. Aan de toestemming om het domein te bezoeken, gingen lange onderhandelingen vooraf, want voor burgers is dit verboden terrein. Rosemie en Ria vertrokken met Eric wat later en vervoegden Jan bij het monument Ossuaire de Navarin, een indrukwekkend massagraf. Vandaar stapten Ria en Rosemie stukken mee met Jan. Aan de ingang van het militair kamp wachtten twee militairen hen op. De drie wandelaars trokken door het militair domein, geëscorteerd door de Franse militairen en gevolgd door Eric met de jeep. Ze bezochten er enkele resten van verwoeste dorpen en het monument voor de Franse legionairs. Het logement op de kamers bij camping Fantastique, was ook letterlijk fantastisch. We brachten een gezellige avond door bij de Nederlandse uitbaters Hans en Tess en werden er in de watten gelegd.

6 mei – dag 14

Jan startte vandaag met stralend zomerweer en had Rosemie en Ria als wandelcompagnons. De afstand tussen St Léonard en Dontrien bedroeg een kleine 30 km. We bezochten Fort de la Pompelle, waar we nog voor het openingsuur aankwamen. Zo konden we op ons gemak de keurig onderhouden site bekijken, waar de Fransen zo goed als de hele WOI stand hebben gehouden. Het landschap was zeer divers. Eerst koolzaadvelden, daarna wijngaarden (Champagnestreek. We kwamen in Nauroy, waar een kapelletje met een wenende vrouw in bas-reliëf knielt aan een graf. Nauroy is helemaal opnieuw opgebouwd op een andere plaats. Van het oorspronkelijk dorp blijven alleen enkele brokstenen van graven over. Dan trokken we door een uitgestrekte meidoorngebied, dat militair domein was en waar de natuur haar gang kan gaan. Tegen de avond kwamen we aan in een rustig gelegen gîte. Eric en Jan reden nog naar een Russische kapel met begraafplaats in St. Hilaire-le-Grand, waar net een orthodoxe dienst doorging. We kookten er ons eigen potje en genoten er van de rust en de ruimte.

5 mei – dag 13

Voor Jan is 13 geen ongeluksgetal, want op deze bijna zomerse dag genoot hij van zijn tocht, die rond de middag reeds eindigde in Reims. Hier krijgt hij gezelschap van Rosemie en Ria, een welkome afwisseling na enkele lange dagen alleen stappen. Ze kwamen samen aan met zus Lieve, Marc en Maxime en goede vrienden Isabelle en Steve met hun dochtertje Amélie. Ze kwamen niet alleen om Jan te zien, maar om de champagnestreek te verkennen en er van te proeven ook natuurlijk!.

4 mei – dag 12 vanuit België

Grote Markt Veurne, 4 mei om 10 uur ’s morgens. De leerlingen van het zesde leerjaar van de GO! BS Veurne stelden het krachtige lied ‘THUIS’ voor, een Nederlandse eigengemaakte tekst van het lied Home van Dotan. Heel mooie uitvoering met een link naar alle ontheemden met de boodschap: ‘Ooit kom je thuis aan!’ Hiermee toont deze school haar betrokkenheid in de herdenking van de Groote Oorlog en in de vredeseducatie. De leerlingen van het derde en het vierde leerjaar, die op dag 1 een stukje mee stapten met Jan en zijn kompanen, waren getuigen van dit evenement. De directeur Yves leidde deze herdenking mooi in met de positieve oproep tot solidariteit. Een mooie start voor het tweede deel van Walk to Remember 14-18 voor Rosemie en Ria, terwijl Jan alleen stapt in Frankrijk.

4 mei – dag 12

2 lonely men The walker and the driver. Langs de waanzin van Le chemin des dames. Hoogtepunten: Cerny : Caverne du dragon. Plateau du Californie. De vredesvlinder voor Andreas is een groot contrast.

3 mei. OUDERDAG

Ouderdag vandaag! In de voormiddag volgden de ouders van Ann nog een deel van het traject en ’s avonds werd Martine opgehaald door haar pa. En tetteren maar! Ondertussen maalde Jan kilometers

2 mei dag van verbroedering

Vandaag weer heel wat kilometers voor boeg. Gelukkig was de zon van de partij. Als begeleider brengen we vaak onze tijd door met wachten. Dit gaf ons vandaag de kans om met de lokale bevolking te verbroederen en het fonds ter sprake te brengen. Op de gevel van het stadhuis van Chauny vonden we ook de Verlichtingsprincipes terug. Een geslaagde dag.!