24/5 DAG 32 SURPRISE VAN DE DAG… OOK ANN MEE OP STAP

Vandaag geen 2 maar 3 wandelaars aan de startlijn : ook Ann wil haar grenzen verleggen en besluit een volledige dag mee te wandelen. Vandaag geen oorlogsgebeuren maar louter toeristische zaken. ’s Morgens wordt gestart met een bezoek aan het pittoreske Turckheim, op de middag staat een bezoek aan Colmar op het programma. Enkele hoogtepunten hierbij zijn de oude stad met oa de Église des Dominicains, l’église Saint Matthieu,la Maison Phister en de Collégiale Saint Martin. Ook het Quartier des Tanneurs en Petite Venise was meer dan de moeite waard. Na de middag stond nog een wandeling door de wijnvelden richting Eguisheim op het programma. Na een bezoek aan het wijnhuis Wolfberger sloot een mooie stadswandeling door het dorpje die dag af.
Eguisheim
Eguisheim
Colmar
Colmar
Colmar
Colmar
Colmar
Turckheim

23/5 DAG 31 Sabine en Frank kennen er toch wel meer van!!

Crisisoverleg op 22/5 ’s avonds: de weersvoorspellingen voor de komende dagen ziet er abominabel uit. Beslissing: de start wordt vervroegd naar 7.00u. Bij de start wordt de 5de vlinder voor Andreas opgehangen aan de Col du Calvaire. En die brengt geluk want na de ochtendmist komt zelfs het zonnetje piepen. Via een heel mooie natuurwandeling langs het Lac Blanc en Lac Noir bereiken Martine en Jan het Cimétière des Chasseurs op de Col du Wettstëin waar ook Ann, Lieve en Marc komen aangereden. Allemaal samen bezoeken we de indrukwekkende site van het Mémorial Le Linge waar ook verbroederd wordt met een groep leerlingen die een 2-daagse herdenkingstocht stappen. Daarna duiken Jan en Martine terug de bossen in om via de GRv532 en andere bospaden richting eindpunt Turckheim te wandelen. Enkel het laatste halfuurtje krijgen ze een fikse regenbui te verwerken maar na een goed glaasje witte wijn is dit vergeten.
Col de Wettenstein – begraafplaats Chasseurs Alpins voor Le Ligne
Col de Wettenstein – begraafplaats
Le Linge
Le Linge
Ook scholen waren op stap
Lunch op Le Linge
Duitse begraafplaats achter Le Linge
Le Linge – bezoek aan de loopgraven
Groepsfoto op Le Linge
Aankomst in Turckheim
Aankomst in Turckheim

22 mei – dag 30 DE EZEL EN DE STEEN

Opnieuw onweer voorspeld voor deze dag, dus een vlugge start voor Martine en Jan. Op het programma een mooi stuk van GR 5 met o.a. het Étang du Dévin, Tête des Faux (1220m)… en normaal ook het cimétière Duchèsne. Na een heel mooie wandeling, deels door een sneeuwlandschap ging het opnieuw verkeerd. Het cimétière Duchèsne werd niet gevonden ( l’ histoire se répète, Gerda 😉 ) En ook de weergoden lieten ons in de steek. Gevolg : terugkeer naar ons vakantiehuisje. In de namiddag was het tijd voor plan B : Marc voerde Jan terug naar de Col du Bonhomme van waar langs de gewone weg gewandeld werd naar de Col du Calvaire. Ondertussen namen de ladies een snippernamiddag in Kaisersberg ( waar ze met volle teugen van genoten). Meer nieuws hierover op het eind van dit artikel. De extra inspanning van de mannen verdiende achteraf toch ook nog een beloning. Na enkele biertjes landden Jan en Marc in een bar-restaurant waar Jan al vlug op de foto ging met een 59-mademoiselle. Verdere details blijven achterwege, er is immers nog steeds een huwelijk gepland op 29 juni. Wat de ladies betreft : Na een korstondig (?) bezoekje aan een terrasje, nog grote aankopen doen en daarna nog wachten in een lange file, haastten de dames zich naar het huisje om een lekkere maaltijd te bereiden. Heel lekker stoofvlees, aardappelen en worteltjes. Daarna droop Jan af om over deze voortreffelijke dag te mijmeren en intussen droogde Marc de volledige inboedel af en keek voldaan naar zijn geleverd werd en droomde van een zwoele nacht…
Col du Bonnehomme
een hagelbui die het landschap wit kleurde
hagel en ijs
Site rond en op Tetes des Faux
Site rond en op Tetes des Faux
Site rond en op Tetes des Faux
Site rond en op Tetes des Faux
Site rond en op Tetes des Faux
Tetes des Faux
Col du Calvaire
Aankomstpunt
Club “59”

21 mei – dag 29 ONWEER OP LE BONHOMME

Na het feestje van gisteren gaan Martine en Jan als een pijl uit een boog van start voor de 2e Vogezenetappe. Na een bezoekje aan het Frans-Duitse kerkhof van Bertrimoutier stormen zij als het ware de col de Mandray (707) op waar ze ’s middags samen met Ann, Lieve en Marc een stevig middagmaal verorberen. En dan .. nemen ze een beslissing met grote gevolgen : Er zal 8 km meer gewandeld worden met als eindpunt de Col du Bonhomme (949m). Nog maar net Plainfaing voorbij komen ze in een hevig onweer terecht met ook fikse hagelbuien. Uitgeregend bereiken ze toch nog de top van de Bonhomme waar ze door Ann opgepikt worden. In chaotische omstandigheden bereiken ze uiteindelijk het vakantiehuis – modderstromen, overstroming van de wegen, regen en hagel – waar verse koffie staat te wachten en de warme douche deugd doet. Een stevige maaltijd versterkte de innerlijke mens en ter compensatie werden er enkele partijtjes manillen gespeeld waarbij het 1-1 werd bij mannen tegen vrouwen. Martine keek vanop een afstand en van onder haar boek en ze zag dat het goed was.
Bertrimoutier
   
op weg naar Col de Mandray
Col de Mandray
Col de Mandray
Fraize
Tussen Fraize en Col du Bonhomme
Tussen Fraize en Col du Bonhomme
Tussen Fraize en Col du Bonhomme
Col du Bonhomme
op weg naar Col du Bonhomme
Le Bonhomme
Le Bonhomme

20 mei -dag 28 AFLOSSING VAN DE WACHT

’s Morgens vroeg moet stapper Jan afscheid nemen van Gerda en Sam die naar het Belgenland terugkeren. Martine en Jan starten van de eerste Vogezenetappe bij wisselende weersomstandigheden. Bij de abdij van Moyenmoutier staat begeleidster Ann reeds op wacht en samen genieten ze van een warme koffie. Langzaam maar zeker gat het nu bergop naar de indrukwekkende oorlogssite van la Fontenelle. Na een stevig middagmaal verder bergop naar het hoogste put van deze dag : de Col d’Hermanpaire (608m) om na een lange afdaling Provenchères te bereiken. En dan staat de aflossing van de wacht reeds klaar : Lieve en Marc. Dat moet gevierd worden! Na de nodige drank en een lekker avondmaal is de ambiance optimaal. Hopelijk morgen geen nefaste gevolgen voor de wandelaars…
Saint Blaise
route van de 3 abdijen
Abij Moyenmoutier
tussen Moyenmoutier en La Fontenelle
tussen Moyenmoutier en La Fontenelle
tussen Moyenmoutier en La Fontenelle
La Fontenelle
La Fontenelle
La Fontenelle
La Fontenelle
La Fontenelle
La Fontenelle
Col d’Hermanpaire
Provencheres – eindpunt

Stappen voor vrede

Terwijl Jan en zijn afwisselende compagnons stappen en /of voor 1000-en-1 dingen zorgen zodat iedereen kan eten, slapen, vervoerd worden, een babbel heeft op tijd en stond, … en nog veel meer, houdt Rosemie het volgend pleidooi om te investeren in VREDE. Dit willen we graag delen met iedereen die de blog volgt. Investeer in VREDE, niet in OORLOG Hoe komt het dat haast niemand zich afvraagt wat het heeft opgebracht , die bombardementen die we onze gevechtsvliegtuigen duizenden kilometers verderop laten uitvoeren? De voorbije 20 jaar werd in België geen enkele militaire operatie geëvalueerd. Daarom trekt Vredesactie de discussie op gang. En hier een greep uit belangrijke vragen : – We vragen een debat dat antwoord moet geven op vele vragen vooral vraag naar transparantie rond militaire acties. De indruk ontstaat dat het debat gedomineerd wordt door militaristen en dat België de 2 % wil halen voor hun defensie-uitgaven, nu is dat 1 % – Dragen de militaire interventies bij aan de opbouw van een stabielere en vreedzame wereld ? – Waarom wil onze regering geen werk maken van een andere manier om aan vrede te werken? – Hoe dergelijke uitgave (3,4 miljard € voor 34 nieuwe gevechtsvliegtuigen, 2 fregatten en ander materiaal) rechtvaardigen in een periode waar er systematisch besparingen worden opgelegd aan justitie, milieubescherming, strijd tegen armoede, gezondheidszorg, internationale solidariteit, mobiliteit ? – Wij vragen dat België het VN-verdrag tekent, op 7juli 2017 tekenden 122 dit verdrag dat kernwapens verbiedt. – Wij vragen de verwijdering van de tactische Amerikaanse kernwapens in Kleine Breugel, België negeert het internationaal recht door illegale kernwapens te stationeren en nieuwe gevechtsvliegtuigen en nieuwe gevechtsvliegtuigen uit te rusten met een nucleaire capaciteit. – Wij stellen voor om een Vredesfonds op te richten of een Ministerie van Vrede , 2 mogelijkheden om gerichter aan een duurzame vrede te bouwen. Vraag aan de belastingsdienst het bedrag van ons belastingsgeld dat naar de aankoop van de nieuwe gevechtsvliegtuigen gaat, op een rekening te storten die er duurzame en vredevolle initiatieven mee financiert (VRAK= Aktie Vredesbelasting) Veiligheid ligt ieder mens nauw aan het hart, het is een van onze basisbehoeften. Conflicten worden duurzaam opgelost door overleg, door samenwerking en in een houding van geweldloze weerbaarheid. Veiligheid bekomt men niet door zijn militaire defensiebudget te verdubbelen. Veiligheid gaat om investeren in mensen, niet in wapens. Liefst 125 onderzoekers van de Vlaamse universiteiten ondertekenden een open brief van Vredesactie aan bevoegd minister Philippe Muyters (N-VA). Zij willen niet dat hij het makkelijker maakt om subsidies te krijgen voor onderzoeken met militaire doeleinden. “Dit zal leiden tot een verschuiving van middelen ten nadele van civiel onderzoek,” zegt Lieven Bervoets, professor biologie aan de Universiteit Antwerpen. “Een overheid moet keuzes maken. Ze kan een euro slechts eenmaal uitgeven. Ofwel doet ze dat aan onderzoek dat onze levenskwaliteit verhoogt, ofwel investeert ze in onderzoek naar wapentuig dat de kwaliteit van het doden verhoogt.”( 1) ‘Vredesbewegingen, zoals in Leuven, volgen dit dossier mee op en bevragen de rector van KU Leuven ivm de contacten tussen Defensie en academici en stellen alternatieven voor om aan Vrede en veiligheid te werken.’ Verslag : Rosemie Verschaeve Bronnen http://geen gevechtsvliegtuigen.be http://www.vredesbelasting.be/vrak.html Brief van Ludo De Brabander , woordvoerder Vrede vzw (1 ) Artikel in “ de Morgen” 17/05/2018 : “ investeer niet in militaire research “

19 mei – dag 27

De dag werd goed ingezet met een stevig ontbijt, bereid door de chef van ons hotel die speciaal voor ons een halfuur vroeger zijn ontbijtzaal opende. Zo konden de wandelaars Jan’s beruchte ‘moordend tijdschema’ toch naleven. Jan en Martine vertrokken in Blâmont richting Montreux. Ann ging winkelen en Gerda & Sam waren op tocht door de bossen rond Montreux op zoek naar Duitse bunkers. Heel wat schrammen op de benen en wat natte voetjes, maar wel veel imposante, volledig overgroeide bunkers teruggevonden. Op de terugweg naar de wagen, kwamen ze warempel twee zotte Belgen tegen die de frontlijn van WOI aan het afwandelen zijn. In de namiddag ging het richting het grote stuwmeer rond Pierre Percée. Helaas waren de wandelaars een beetje verkeerd gelopen en kwamen ze bij het verkeerde meer terecht. De begeleiders hebben hen dan toch nog even tot bij het grote meer gebracht, zodat ze dit toch ook eens gezien hadden. Ook al werden er vandaag heel wat extra kilometers gewandeld, strikt als Jan is op zijn tocht wou hij dan wel terug op de plaats waar we hen op pikten opnieuw verder wandelen voor de laatste kilometers naar Raon-l’Etappe. Daarna samen genieten van het laatste avondmaal samen met Gerda & Sam die morgen alweer naar huis vertrekken.

18 mei – dag 26

Vandaag startten we onder een felblauwe hemel. De eerste 8 km liepen we door een gemengd naald- en loofwoud. Een paradijs voor allerlei vogels die net als wij genoten van de opkomende zon. Zeker een waar paradijs voor ornithologen zoals Piet Desmet en Paul Deleersnijder. Daar gingen we op zoek naar een specht, om er in een boom een vlinder van Ann voor haar zoon Andreas op te hangen. Spechtengaten vonden we in talrijke bomen, echter geen spechten. Na het bos trokken we terug de weidse landbouwstreek in. Vandaag vooral veel graansoorten en weiden met heel wat verschillende soorten koeienrassen. Iedere entree in een dorpje startte met een grote boerderij. Het viel ons allen op dat dorpjes er netter en meer afgewerkt bij lagen. Een plaatselijke landbouwer René Pierson gaf ons de juiste weg aan. Hij kwam zelfs met zijn elektrische fiets ter plaatse om ons tijdelijk te begeleiden. Deze weg volgen ‘moest’ als het ware, want langs de bosrand konden we een groene specht spotten. Aan de tak van een hazelaar, werd de vlinder opgehangen. Kort erna,vlak voor de intrede in een volgend dorpje, konden we zelfs een tweede groene specht spotten. Het moest dus echt zo zijn. Rond de middag bezochten we in Reillon een gemeenschappelijk Frans-Duits kerkhof, waar al die jonge soldaten vredig naast elkaar lagen. Na ons middagmaal trokken we verder tussen de velden. Zijn dit hier allemaal fraaie wegbermen, vol talrijke , kleurrijke wilden bloemen!! De ganse dag was het geleidelijk aan stijgen. Constant werden we vergezeld van massa’s roofvogels. Na 31 km eindigden we onze dag in Blamont, waar we al door Ann en Sam ingecheckt waren in een hotelletje. Als beloning volgde een frisse pint op een terrasje, gevolgd door enkele lekkere cocktails en een zalig avondmaal.

17 mei – dag 25

Opnieuw een overgangsetappe op het programma. Na een regenachtige nacht staan Martine en Jan aan de startlijn in Bioncourt. Gelukkig blijft het de ganse dag droog en in de namiddag wordt er in de zon gewandeld. Vanaf de middag krijgt het geoefende Santiago-duo trouwens versterking van wandelaar Gerda. Mooie weidse graanvelden worden in de omgeving van Vic-sur-Seille afgewisseld met wijnvelden en zonnebloem aanplantingen. Een leuke wandeldag dus die nog een extraatje krijgt met een middagstop op de camping zelf, daar deze op de route lag, met een lekkere koude pastaschotel en een koffiestop in de namiddag. Meer moet dat niet zijn!