14 mei – dag 22

Vandaag hadden we het een beetje moeilijk om uit ons bed te kruipen door het druiligere weer. Maar Jan weet iedereen toch wakker te schudden door zijn onstuitbare enthousiasme. Weer of geen weer, bij het ontbijt zit hij terug te wippen op z’n stoel, te popelen om weer verder te wandelen. Maar ook alle lof voor Ann die blijft volharden om te wandelaars van alles te voorzien wat nodig is. Tussendoor ruimt ze nog snel even de chaletjes op en zelf mijn bed had ze opgemaakt (foei voor mezelf dat ik dit nog niet zelf gedaan had!). Voor de wandelaars iets meer natuur vandaag. De tocht ging langs Lac de Madine waar heel wat vogels te zien waren. Daarna naar But de Montsec waar een groot Amerikaans monument staat ter nagedachtenis van de Amerikanen die op het einde van de oorlog gesneuveld zijn. Ondertussen had Martine eindelijk de Franse spoorwegen overwonnen en was ze in Verdun aangekomen waar Sam haar oppikte en tot bij de wandelaars bracht, tot grote vreugde van iedereen. Ondertussen is het ook al wat opgeklaard en ziet de weersvoorspelling er terug goed uit. We gaan er weer tegenaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *